آب و فاضلاب؛ امنیت ملی یا هزینهای قابل حذف ؟وقتی ۹۶ درصد شهرهای ایران از اولویت خارج میشوند
فاضلاب، هزینه نیست؛ سرمایهگذاری برای سلامت مردم، محیطزیست و امنیت کشور است. تعویق این پروژهها، امروز و فردا هزینههای سنگینی به جامعه تحمیل میکند
جناب آقای خضریان، نماینده محترم تهران،
عجیب است؛ شما که چند سال پیش آب و فاضلاب را از ارکان امنیت ملی میدانستید، امروز میگویید میتوان اجرای این پروژهها را سالها به تعویق انداخت. این تغییر نگاه، با همان مبانیای که پیشتر بر آن تأکید داشتید، در تعارض است.
وقتی میگویید شهرها «از زمان خلق آدم» بدون فاضلاب زندگی کردهاند و مردم متوجه تعویق اجرای فاضلاب نخواهند شد، قابل ذکر است که مردم آثار این تعویقها را بهخوبی در زندگی روزمره و سفرهای خود لمس کردهاند.
وقتی پیشنهاد حذف بودجه فاضلاب برای شهرهای زیر ۲۰۰ هزار نفر را مطرح میکنید، در واقع درباره بیش از ۹۶ درصد شهرهای ایران سخن میگویید. این گزاره نه با واقعیت توسعه زیرساختهای کشور سازگار است و نه با الزامات حقوقی و بهداشتی امروز.
از منظر اکولوژیک نیز، جمعیت بهتنهایی شاخص قابل اتکایی برای سنجش حساسیت محیطی نیست. شهرهای ساحلی کمجمعیت ممکن است به دلیل تنوع زیستی بالا، وجود زیستگاههای حساس یا ویژگیهای ژئومورفولوژیک، بیش از بسیاری از شهرهای پرجمعیت به حفاظت نیاز داشته باشند.
روزی برای شش شهر ایران، از جمله رشت و انزلی، به دلیل اهمیت بالای زیستمحیطی، تأمین مالی از محل وام بانک جهانی برای تکمیل شبکه فاضلاب در نظر گرفته شد. این تصمیم بر پایه یک واقعیت روشن بود: هر روز تأخیر در تکمیل شبکه فاضلاب، یعنی گامی دیگر به سوی نابودی تالابها؛ یعنی تشدید بحران در گردشگری و صید و صیادی؛ و در نهایت، یعنی تهدید سلامت مردم.
_________________________________
✍️✍️✍️
امیر احمدی فرد
هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.